کـاغذ بی خـط - نوشته های حسین نیکونژاد

آن کس که تو را دارد هیچ ندارد و هیچ نخواهد و هیچ نداند. هیچ ..

فصل مهربان زندگی

در قصه ها
بهار می رویاند
می نوشتند سبز است، آغاز است و در قصه هم که هر آغازی زیباست.
پاییز می خشکاند
می گفتند زرد است، دلربا و خوش صدا و عشق انگیز.
زمستان می میراند
می خواندند سفید است، زیبا و سرد و خیس و پر از ترس و مرگ.
اما از تابستان
هیچکس هیچ قصه ای نگفت.

تابستان
تابستان رنگ نبود، مرگ نبود، ترس نداشت
حس بود، فرصت بود.
برای گرم شدن
مهربانی
زندگی..
فرصت برای درک خنکی نسیم، زلالی آب، بخشندگی درخت
هیچکس نگفت
تابستان، فصل مهربان زندگی،
نلرزاند نخشکاند و نرویاند.

تابستان، فرصت بود.

? تاریخ پنجشنبه سی و یکم خرداد 1386 ، ساعت 2:17 بعد از ظهر | لینک مطلب

من

معتقدم به انسان
احساس، درد.
و تا یک نفر اشک می ریزد، خنده ام تلخ است و خوشبختیم حرف.
بی تابی را دوست دارم، آرامش من مرگ احساس من است.
نمی ترسم که بسوزانندم، دیگر رغبتی هم به بهشت ندارم و تا انگشت در چشمی بد فرو دارم راضیم که..

هستم.

نیمرخ

نام : حسین
نام خانوادگی : نیکونژاد
محل سکونت : دزفول - ایران
تاریخ تولد : شب یلدا / 1362
تحصیلات : دانشجو
فعالیت : کامپیوتر - گرافیک
وضعیت تأهل : مجرد
علاقه مندی ها : خانواده، خواندن و نوشتن، بیماران، فداکاری، خنداندن، رانندگی با سرعت زیاد، موسیقی، دوست داشتن کسانی که کسی دوستشان ندارد، برنامه نویسی، گرافیک، غذا خوردن، قبرستان و گاهی اوقات تنهایی و بی علاقه گی..